© Tiny Kierkels
© Tiny Kierkels 2014
Santiago de Compostela
Donderdag 3 april 2014
Van Saint-Jean-Pied-de-Port naar Roncesvalles
Mentaal en lichamelijk weer helemaal top. Behalve de blaren die bij beide nog wat gevoelig liggen, gaan ze op pad met het regenpak aan want er komt nattigheid uit de lucht vallen. Rond 11.00 uur vanmorgen krijgen we het –korte- bericht, dat het doel van vandaag Roncesvalles is. Ook passeren ze de Spaanse grens vandaag, een mijlpaal in de tocht….. Zo stil als het voorheen was op de route, zo super druk is het nu wist Ben te vertellen. Het is een smeltkroes van nationaliteiten. Alom vriendelijkheid, daar zouden ze in de politiek nog iets van kunnen leren. Zo ook zien ze iemand afgezonderd zitten die voor zich uitstaart, die zit er even “doorheen” zoals Ton dat eergisteren ook overkwam. Iedereen komt ergens wel aan de beurt, de ene vroeg, de ander laat.
In St.Jean Pied de Port komen drie pelgrimroutes bij elkaar; de “Podensel” vanuit Le Puy, de “Lemovicense” vanuit Limoges en de laatste de “Ouronense”uit Tours. Het is echt een drukte van jewelste maar wel gezellig. Om verder te lopen kunnen ze kiezen uit diverse mogelijkheden o.a. “de Napoleon route”de meest heftigste, naar verluidt ook de mooiste. Ze besluiten echter de “route St.Michel” naar Orisson te nemen. Een mooie landelijke omgeving met langs de route mooie huizen, weilanden en heuvels. Af en toe lopen ze door flarden van mist en her en der ligt er in de sloot nog resten van in het verleden gevallen sneeuw! Da’s minder maar wél pelgrimeren…… Morgen is de voorspelling zon en 19 C. dát heeft natuurlijk zijn charmes, een mooi vooruitzicht.
Het hoogteverschil wat ze hier moeten overwinnen is ongeveer 1430 m. De route leid ook langs een refugio maar bij nader inzien besluiten ze na overleg, door te lopen…..naar Roncesvalles, het eerste Spaanse dorp vanaf St.Jeanne Pied de Port.
De algemene overnachtingplaats in Roncesvalles, is een voormalig klooster o.a. “Casa Beneficiados” genoemd, nu met verschillende bijgebouwen waar ook geslapen kan worden. Al sinds ver in de middeleeuwen konden pelgrims, vermoeid na een zware tocht hier aankloppen voor onderdak en een maaltijd. Het klooster word bediend door de vele vrijwilligers die hier enkele weken per jaar komen helpen. Het complex is zo groot zodat helpende handen zeer welkom zijn, iedereen is welkom.
Nog 790km naar Santiago de Compostella! Ps, Niets van dit alles!! Wat kan een mens zich vergissen in de berichten die men door krijgt ! Zojuist belt Tiny met het bericht dat de mannen helaas naar huis moeten komen…! Zoals we al schreven, kreeg Ton een dip ’n paar dagen geleden- nu bleek dat hij toen ook niet goed is geworden. Maar is weer gemotiveerd geraakt mede door Ben en de gastvrije gastheer uit de Gite. Ze kregen toen het advies om verder te lopen vanaf St.Jeanne Pied de Port. Zo gezegd zo gedaan. Aanvankelijk leek het goed te gaan. Echter nu blijkt dat Ton blijkbaar niet goed is geworden en onderkoeld is geraakt. Wat was er gebeurd; Het blijkt dat ze de hele dag regen hebben gehad en doorweekt geraakt waren, ze liepen tot de enkels toe in de sneeuw. Het looptempo daalde bij Ton tot 3km per uur. De weg was 1 April pas vrijgegeven voor de pelgrims. Ze kwamen mensen tegen die het advies gaven 6km terug te lopen en een andere route te kiezen i.p.v. de 3 km die ze nog van Roncesvalles af waren. Wat is wijsheid? Er kwam een Iers koppel aanlopen die hulp aanboden want Ton was er niet goed aan toe. Ze hebben met z’n drieën Ton met hun lichamen geprobeerd te verwarmen en hebben 112 gebeld De ambulance kon niet op de goede plek bij hen komen, daarom hebben 2 brandweermannen de onderkoelde Ton tussen hen in naar de ambulance getild. Hij is met de ambulance afgevoerd naar het Medisch Centrum alwaar hij gestabiliseerd is. De aanwezigen hebben de uitgetrokken kleding van de twee op de verwarming proberen te drogen en alles gedaan wat mogelijk was. Na een paar uurtjes die heel heftig waren zowel voor Ton als voor Ben. Gingen ze met de taxi naar Roncesvalles Maar i.p.v. een rufugio zijn ze naar het hotel gedeelte van het voormalig klooster gebracht, zodat Ton in een warm bad op temperatuur kon komen. Vandaar uit hebben ze naar huis gebeld. Heel wat km. in de benen allebei maar Ton’s gezondheid heeft deze uitdaging niet aan gekund. We mogen ook niet vergeten dat Ton 12-13 jaar geleden een grote broek operatie heeft ondergaan wat deze situatie beïnvloed evt. kan hebben. Zijn doorzettingsvermogen was er maar zijn lichaam werkte niet mee, helaas….. Wat is dit jammer….. We gaan nu even kijken hoe we de mannen zo snel mogelijk weer in onze armen kunnen sluiten want voor ons blijven het kanjers! Geschreven door Gerry
Maar dan gebeurd er dit
Inmiddels zijn we een paar dagen verder en langzaam aan krijgt alles weer zijn plaatsje. Het zal voor Ton toch nog lang duren voordat hij het heeft verwerkt, waar hij eigenlijk jaren en zeker de laatste maanden naar toe heeft geleefd. Vanaf zondag tot vandaag dinsdag zijn we ( Ton, Tiny, Ben en Gerry ) even samen ertussen uit geweest om alles in rust nog eens na te praten wat er allemaal gebeurd is. Het is goed zo. Ben gaat as donderdag weer terug naar Spanje en hervat zijn reis maar zonder Ton. Einde bericht
De titel van je pagina. De inhoud van je pagina.