© Tiny Kierkels
© Tiny Kierkels 2014
Santiago de Compostela
De “Codex Calixtinus” is één van de oudste geschriften over de Camino de Santiago en een prachtig voorbeeld van de rijke geschiedenis van deze pelgrimsweg. De Codex dateert uit de 12e eeuw en is vernoemd naar paus Calixtus II. Natuurlijk is er veel aandacht voor Jacobus en de wonderen die hij zou hebben verricht. De Codex maant de pelgrims ook aan tot goed gedrag en vervloekt iedereen die de pelgrims het geld uit de zak wil kloppen, zoals: verklede priesters, hoeren, geldwisselaars en ... bepaalde herbergiers. In de Codex Calixtinus (12e eeuw) wordt de oversteek van de Pyreneeën als volgt beschreven: "Daar, in dat Baskenland, komt de weg van Saint-Jacques uit bij een heel hoge berg, die "passage van Cize" Zij is zo hoog, dat zij die haar beklimmen denken dat zij het hemels gewelf aanraken Vlakbij deze berg, naar het noorden, is de vallei die "Valcarlos" wordt genoemd. Zij die door deze vallei gaan hoeven de berg niet te beklimmen." Veel liederen uit de Codex Calixtinus worden nog steeds gezongen.
Codex Calixtinus
WIE IS JACOBUS DE MEERDERE ? Als zoon van Zebedeus en Salome en broer van de apostel Johannes was hij één van de 12 apostelen van Jezus Christus. Hij stierf de marteldood onder Herodes Agrippa I rond het jaar 42. Hij wordt als patroon van Spanje vereerd te Santiago de Compostela. Feestdag 25 juli. DE LEGENDE In 813 bracht de bisschop Teodomirus van Iria Flavia, koning Alfonso de Tweede op de hoogte van de ontdekking van een graf met de stoffelijke resten van de apostel Jacobus. Hij was in het jaar 42 onthoofd in Palestina, maar zijn volgelingen roofden zijn lichaam en verscheepten het met een houten boot naar Iria. Uiteindelijk bereikte de boot de Galicische kust, waarna het lichaam werd begraven aan de berg Libredón. Over het graf verrees een machtige kathedraal waarvan de bouw pas begon in 1075. Een opmerkelijk feit is dat, volgens overlevering, koning Ordoño I van Asturië in 859 een veldslag leverde tegen de Moren, waarbij zijn leger onverwacht hulp kreeg van een geheimzinnige ruiter die de Moren doodde, zodat de slag gewonnen werd. Het lag voor de hand dat de ruiter niemand anders was dan Sint Jakobus (Santiago), die sindsdien in Spanje dan ook de titel Matamoros (Morendoder) draagt. Ook zijn er theorieën dat de Camino naar Santiago al in Romaanse en Keltische tijden een mystieke en heidense pelgrimstocht was. De zogenaamde ‘Via Láctea’. Van de Romeinse legioenen van Caius Brutus wordt verteld dat ze naar Finistere (= betekent einde van de wereld. Dit was vroeger letterlijk te nemen, omdat deze kaap, gelegen in Spanje, het meest westelijke punt was van de tot toen gekende wereld. Vele pelgrims stappen, na aangekomen te zijn in Santiago, nog 3 dagen verder om zo het eindpunt van het vaste land te aanschouwen.) zijn gemarcheerd. Vanaf de kaap hebben zij vol ontzag de zon gezien, die langzaam in de onderwereld wegzakte. Ongetwijfeld zullen ook zij de oude Keltische riten van aarde, water en vuur hebben uitgevoerd. Hierbij wordt het haar geknipt, wordt in de zee gebaad en wordt iets persoonlijks uit hun verleden verbrand bij zonsondergang. Dit alles wordt vandaag de dag nog steeds door sommige pelgrims gedaan. DE NAAM De stad heet officieel kortweg Santiago, maar er zijn nog veel meer steden die zo heten. Compostela is een bijnaam, die vooral wordt gebruikt als men de stad als bedevaartsoord beschouwt. Meestal wordt gezegd dat de bijnaam komt van Campus Stellae (Sterrenveld), vanwege de ster die, volgens de overlevering, het gebeente van Jacobus op deze plaats heeft aangewezen.
De symbolen In de christelijke iconografie is de schelp het attribuut van Jacobus de Meerdere. Deze is bevestigd aan zijn hoed, mantel of knapzak. De Sint-jakobsschelp is hiernaar vernoemd. Ook wordt hij vaak afgebeeld met een staf, het attribuut van de pelgrim. Maar in de klassieke oudheid was een schelp een metafoor voor een vagina. De schelp stond toen symbool voor wedegeboorte en vruchtbaarheid, vandaar dat Venus uit een schelp opstijgt op het schilderij ‘De Geboorte van Venus’ van Botticelli. Men kan zeggen dat de schelp, net als zoveel andere heidense symbolen en riten, door de Katholieke kerk is overgenomen. Nog een ander symbool is zijn zwaardkruis, daar hij op wonderbaarlijke wijze zou ingegrepen hebben in een veldslag en vele Moren hebben gedood.
De titel van je pagina. De inhoud van je pagina.