© Tiny Kierkels 2014
Camping reizen met onze tent, vouwwagen en caravan.
Ons eerste kampeermiddel was een tent, we hadden nog geen auto dus de broer van Ton (Jan) die bracht ons met de auto en de tent naar een camping in Zeeland. Wat hebben we genoten. Janine was toen 4 jaar en vond het reuze spannend maar genoot met volle teugen. Onze interesse waren gewekt in het kamperen. Er volgden nog vele mooie kampeervakanties. We kochten een “La Boheme” VOUWWAGEN uit 1978. In het Nederweerter krantje stond een vouwwagen te koop. Wat waren we trots, we kochten onze eerste vouwwagen.( 1983) van Fam. Pleunis die er jaren plezier aan hadden beleefd. De La Boheme vond ik een mooie naam het was een Franse vouwwagen. Hij had een hoog gedeelte aan weerskanten van het pad met 2x2 slaapplaatsen. Daar sliepen wij en Onne (3jaar) Janine 12 jaar en Meta 6 jaar l hadden een pup tentje en sliepen naast de vouwwagen. De voortent bestond uit bruin/oranje ten Kate doek met een licht beige grondzeil. Daar stond onze keukenblok, dat was onze keuken woon en eetkamer. Aan het plafond kon een gaslampje worden gehangen en dat gaf hemels licht. Vol verwachting en met een hele boel mooie reizen voor de boeg droomde we van heerlijk weer met volop zon. Ik zag het begin van een onbezorgde tijd waarin de La Boheme ons de wijde wereld zou laten zien. Dat wil zeggen, de wijde wereld van (toen)die van Ton en mij. De volgende landen hebben we bezocht met onze kinderen Janine, Meta en Onne. Nederland, Belgie, Luxemburg, Frankrijk, Duitsland, Zwitzerland, Oostenrijk, Italie en Tjechie. Overdag trokken we er met de kinderen opuit om nieuwe plekken te ontdekken, rivieren te bedwingen en bergen te beklimmen. Wat een heerlijke tijd. Onze eerste vakantie was naar Berdorf in Luxemburg een pracht vakantie, de eerste vakantie is goed bevallen en er volgden nog velen.
Ton,Tiny, Nederweert
Van 9 tot 16 september 2017 Reünie Mestreech
.
Wat een bijzondere week, Leon en Ella hebben deze reis georganiseerd samen met Willem en Jellie Schrieken.
We hebben vele activiteiten gehad, met koffie en vlaai en een heerlijk Mestreechs Teleurke. Een heerlijke diner bij ‘t Voske in Berg en Terblijt en als afsluiting een diner in Restaurant “De Boskant naast de camping. De eerste dag gingen we met de bus naar Maastricht voor een stadswandeling onderleiding van Leon.
Met de bus naar de stad Maastricht
Sint Servaasbrug
Stadhuis van Maastricht
Het oudste cafe van de stad uit 1730
De Helpoort (1229,de oudste stadspoort van Nederland) dankt zijn naam aan een bakkerij die vroeger in de straat erachter lag. De grote oven van deze bakkerij met zijn vuur noemde men de Hel. De Tongerse en de Brusselsepoort waren echter imposanter.
Het plein wordt gedomineerd door de torens van de Maastrichtse 'kerkentweeling' Sint-Servaas en Sint-Jan
De rivier de Jeker is ontstaan in de provincie Luik
Het Onze Lieve Vrouwenplein
We vertrokken met de auto naar de gratis parkeerplaats op de St.Pietersberg. Om een wandeling te maken over de St.Pietersberg en langs de Enci-groeve.
In de jaren twintig werd de eerste cementfabriek neergezet, door de Naamloze Vennootschap “Eerste Nederlandsche Cement Industrie”, waaruit de naam ENCI-groeve voortkomt. In de tientallen jaren die volgen, breidt de productie zich uit, in 1948 wordt afgesproken dat de kalksteengroeve nog 60 jaar door kan gaan.
Het bedrijf van mijn ouders en de 5 broers van mijn moeder. Zij reden met mergel naar de ENCI waar het verwerkt werd tot cement.
Van onze gastheer van de camping (Theo Kleuskens) een aanbod om de WML in Beegden te gaan bezoeken. Het meeste drinkwater in Limburg (75%) wordt gemaakt van grondwater. Voor het overige kwart wordt water uit de Maas, ook wel oppervlaktewater genoemd gebruikt. Het grondwater pompen we vanuit 300 waterputten uit de grond. Deze putten bevinden zich in beschermde waterwingebieden.
Wat boffen we met het weer de zon schijnt volop en we genieten met de hele groep. Vandaag gaan we naar “Buitengoed Slavante” in Maastricht voor een bezoek aan de Zonnegrotten.
Gelegen in de Sint Pietersberg ten zuiden van Maastricht ligt deze fantastische en imponerende grot met zijn metershoge gangen en zijn kilometerslang labirint, gegraven in ruim 800 jaar tijd door vele generaties blokbrekers. Bij ieder bezoek sta je versteld door de omvang van de gangen die op diverse plaatsen wel 15 meter hoog zijn. Verder vind je in de Zonneberg duizenden namen terug van beroemde personen uit de wereldgeschiedenis.
Plattegrond van het gangenstelsel
Janine,Meta en Onne
La Boheme
DANKWOORD RËUNIE MESTREECH 2017 Beste mensen, dames en heren blijkt uit de mode te zijn, aan mij de eer om hier aan tafel in restaurant ‘De Boskant’ iets te zeggen. Aangezien het korte geheugen soms wat dwars ligt, heb ik enkele regels op papier gezet. In de eerste plaats moet ik denken aan het aloude gezegde dat ‘Op de Markt uw gulden een daalder waard is’. Hier bij de ‘Reünie Mestreech’ hadden we niet anderhalf maar twee voor de prijs van één. Zo nam het ‘Happy Hour’ zaterdag zelfs aanzienlijk meer dan twee uur in beslag, ook de andere evenementen duurden vrijwel allemaal aanzienlijk langer dan werd verwacht. Niet dat dit een bezwaar was. Integendeel we deden hierdoor extra informatie op van diverse interessante bezienswaardigheden. Hoewel de weergoden ook Zuid-Limburg bepaald niet goed gezind waren, maakten ze voor ons NCC-ers gelukkig een uitzondering Bij alle excursies hadden we geen paraplu nodig en liet Pluvius zich alleen gelden als we in de caravan of elders onderdak waren. Wij waren in lange tijd niet meer op ’t Böschke geweest. Wat ons opviel was niet alleen de knusheid maar vooral ook de sympathieke wij ze waarop Ingrid Kleuskens, geassisteerd door Tiny van den Tillaart en de twee hondjes Mette en Marit de camping beheerd Ze is er zuinig op als ware het haar woonkamer. Bovendien staan ze, behalve de hondjes dan, met raad en daad voor de gasten klaar. Opvallend was de rode vlag met de vijfpuntige witte ster bij de caravan van Leon en Ella. Ik dacht even dat we in de communistische heilstaat waren beland. Gelukkig bleek dat niet zo te zijn, hoewel? Het blijkt dat het stadsbestuur van Maastricht na de Vrede van Munster in 1647 had bepaald dat er een rode stadsvlag met witte ster moest kome In 1906 werd de vlag verboden omdat die te veel aan het vroegere feodale tijdperk deed denken Een jaar later werd ze weer toegestaan maar na 1917 was er opnieuw gedoe. Veel Maastrichtenaren vonden dat de vlag te veel aa communistisch Rusland deed denken. Het duurde echter tot 1938 alvorens de stadsvlag werd vervangen door eentje met twee rode en twee witte horizontale strepen. Pas in 1993 is de tweekleur met vijfpuntige ster weer in ere hersteld. Mede NCC-ers, ik meen dat ik namens u allen spreek, als ik zeg dat de organisatoren een fantastisch mooi programma hebben samengesteld Ik ga u niet vermoeien met een uitgebreide terugblik maar stip slechts enkele feiten aan. Het begon zondag al met een boeiende rondleiding door Maastricht met voor mij als uitschieter de idyllische ‘Place d’ Amour’ was, een pleintje waar wij bij een volgend bezoek aan Maastricht vast en zeker nog eens heen zullen gaan. En dan niet te vergeten de Tapijn-kazerne. Daar kwam ik namelijk begin jaren zestig van de vorige eeuw onder de wapenen (anekdote over het niet beschikbaar zijn van een passend uniform). Zeer interessant waren eveneens de wandelingen over de St. Pietersberg, waar volgend jaar de mergelwinning eindigt en waar zich onder ons het vroegere NAVO-hoofdkwartier zich bleek te bevinden. Ook de excursies naar de Zonnegrotten en het Fort Sint Pieter waren, vooral ook omdat we daar uitmuntende gidsen hadden, zeer de moeite waard. Bijzonder was ook het bezoek aan de WML (Waterleiding Maatschappij Limburg) in Heel. In het zeer fraai verzorgde complex werden we daar gastvrij ontvangen door Theo Kleuskens. Hij vertoonde niet alleen een interessante film, maar verzorgde tevens een boeiend college gevolgd door een leerzame rondleiding. En dan mogen we zeker ook de lekkere etentjes, waaronder die met Zoervleisj niet vergeten. Tot slot bedank ik Leon, de steeds jeugdiger uitziende Ella, Willem en Jelly voor de perfecte organisatie. Voor de aardigheid noem ik nog even de welhaast perfecte routebeschrijvingen van Leon. Beste mede-reünisten, ik ga er vanuit dat ik namens ons allen spreek als ik het idee opper om Leon, Ella, Willem en Jelly voor te dragen voor een Mestreechter Staar. Ik heb gezegd. Gerrit Verkuil.
En zo eindigde de “Bourgondische week in Maastricht
Aan alles komt een einde. De laatste dag gaan we naar Fort Sint Pieter. Fort Sint Pieter is een fort dat in 1701-1702 tot stand kwam op de noorflank van de Sint-Pietersberg in Maastricht. Tot 1867 had het fort als onderddeel van de vestigingswerken van Maastricht een militaire functie. Thans is het een rijksmonument en een toeristische attractie.
Maastreech
Reünie
van 1 september tot en met 8 september 2018
Zaterdag aankomst op Camping “t Boschke” in Geulle de opening was om 16.00 uur met koffie en “vlaoj” Een heel gezellige groep van actieve kampeerders. s’avonds om half negen was er “happy hour” De initiatief nemers Leon en Ella en Willem Jelly begroeten ons met uitleg over de as week. Hans Jacobs zette meteen de toon door een meezinger in te zetten van Benny Neijman. “Ode aan Maastricht”
Programma van de week:
Het lag in onze bedoeling om negen uur vanuit Nederweert te vertrekken. Dat feest ging niet door omdat we eerst onze hond Flair naar onze dochter Janine moesten brengen. Via de A2 bereikten we camping ’t Böschke in Brommelen nabij Geulle, waar we ook ditmaal hartelijk werden ontvangen door Ella en Leon Willen en Jelly. De koffie smaakte heerlijk. Het weer was geweldig dus de voortent werd meteen opgezet.
Donderdag 30 augustus.
Zondag 2 september. Toen we om negen uur op stonden, scheen buiten de zon. Een aantal mensen waaronder andere Ton en Ik ging samen met beheerder Theo Kleuskens een wandeling in de fraaie heuvelachtige omgeving maken. Wandeling door de bossen van Geulle In de middag gingen we naar de ENCI. Deze bevindt zich bij de Sint Pietersberg in de gemeente Maastricht. De mergelwinning begon in 1926 en wel door de Eerste Nederlandse Cement Industrie. Vroeger werkten er bij de ENCI 1500 mensen, nu nog 120. In 2019 komt er een eind aan de activiteiten en wordt de enorme oppervlakte omgetoverd tot een fraai natuurgebied. De koffie met, hoe kan het anders, vlaai in ‘Bistro d’n Observant’ smaakte er heerlijk.
Maandag 3 september. ‘s-Morgens hebben we lekker wat geluierd. ’s-Middags om kwart voor twee vertrokken we naar de P&R vertrekplaats in Bunde. Daar stapten we in een Arrivabus, die ons naar de halte bij de Maas bracht. Daar vandaan wandelden we naar de imposante St.Servaas-basiliek. Sint Servaas was de huisheilige van de Karolingers. In de kerk liggen tal van prominenten begraven. Verder waren er tal van eerbiedwaardige plechtigheden zoals o.a. processies en vorstenhuwelijken. Rondom de kerk staan tal van fraaie huizen, die eertijds door kanunniken werden bewoond. Nadat we de basiliek uitvoerig hadden bekeken, wandelden we via enkele straten met vooral kleine, dure winkels naar het O.L.Vrouwenplein. Daar werden we op een gezellig terras getrakteerd op koffie/thee en, hoe kan het haast anders, vlaai. Wij kozen kersen, die waren heerlijk. Voordat we via de vroegere ‘hoerenstraat’ naar de bushalte liepen, namen we eerst nog een kijkje in de Onze Lieve Vrouw, Sterre der Zee-basiliek. Dit serene Godshuis maakte vooral indruk door de robuuste muren, kleine ramen en de donkere sfeer.
Dinsdag 4 september. Onze overbuurman, Ton, was toen al druk bezig om van een takdeel van een pruimenboom een slank beeldje te vervaardigen. Aan het begin van de middag gingen we naar de P&R-plaats en vandaar met Arriva naar Maastricht. Daar wachtte ons een oude, gele International Schoolbus. De chauffeur, die was gekleed als een Amerikaanse sheriff, maakte een interessante rondrit door oud- en nieuw Maastricht. Door middel van een bandrecorder werden we van een en ander op de hoogte gesteld. Het apparaat werkte niet al te best met o.a. als gevolg dat we een keer of acht geattendeerd werden op het imposante provinciehuis. Dat gebeurde zelfs in een tunnel waar we alleen muren zagen. Hoe dan ook, de rit is zonder meer voor herhaling vatbaar. Na afloop reden we via een prachtige heuvelroute, waarbij we onderweg o.a. een verlaten mergelgroeve in (T’ Root) van onze beide ouders bekeken. In Berg en Terblijt wachtte ons in eetcafé ‘ Voske' een zeer goed verzorgd etentje met naar keuze zalm of varkenshaas en een gevarieerde garnituur. Het dessert was uitgebreid met onder meer ijs, gebak en slagroom. Met fors gevulde magen belandden we vroeg in de avond in de sleephut.
Woensdag 5 september Hadden we officieel een vrije dag. De reis ging naar Kerkrade, waar als eerste activiteit, samen met nog een aantal NCC-ers, een wandeling rond het imposante kasteel Erenstein Hierna togen we naar Abdij Rolduc, het grootste abdijcomplex van de Benelux. Het was zeer de moeite waard om in het gebouw, dat eertijds de omstreden bisschop Gijsen herbergde, rond te dolen. Overigens, de koffie op het grote, zonovergoten terras was ook niet te versmaden. In de namiddag bezochten we het moderne Continium museum. Ton en ik woonden aan het begin van ons bezoek de film ‘Zwart, een ondergrondse reis door de mijnen’ bij. Een verbluffende gebeurtenis, waarbij zich de ene na de andere verrassing voordeed.Later gingen we met z’n tweeën nog even naar het graf van mijn broer Wiel.
Donderdag 6 september. Wij zijn vandaag niet meegeweest naar de Jezuietengrot een neef van mij Alfond Toussiant is overleden en wij zijn naar de begrafenis geweest in Brunssum. Ditmaal voerde de tocht naar de Jezuíetengrot. We passeerden daarbij o.a de Tapijnkazerne en wijnvelden, Niet ver van de grotingang ligt het bekende Gerlachkasteel. Binnen leidde een jonge, enthousiaste gids, een beroepspianist, ons langs een scala van kunstwerken, die in het verleden door Jezuïeten zijn vervaardigd. Deze gasten volgden na het gymnasium gedurende twaalf jaar meerdere academische opleidingen. Omdat er vrijwel geen roepingen meer waren, is enkele jaren geleden hun klooster in Maastricht afgestoten. Terug op de camping wachtte ons in het clubgebouw een drankje.
Vrijdag 7 september. Omdat we naar de markt in Maastricht zouden gaan, waren we al bijtijds op. Tevergeefs, we wilden net gaan ontbijten toen iemand kwam zeggen dat dit bezoek in verband met de regen niet doorging. Zodoende hadden we nu in plaats van j.l. woensdag een vrije dag. Aan het eind van de middag hadden we weer een Happy Hour en aansluitend een etentje in het restaurant bij de ingang van de twee campings. Het etentje werd afgesloten mets giga porties ijs.
Camping ‘t Böschke in Geulle
Het honk op de camping
De mergelgroeve van de ENCI
Bistro d’n Observant
Sint Servaas- baseliek
O.L. Vrouwebaseliek
Ehrenstein
Kasteel
Rolduc bierbrouwerij
De titel van je pagina. De inhoud van je pagina.